Zoeken in de website

Inschrijven Nieuwsbrief

Afl. 6 Wat ben je stil Irene, is er iets?

Exclusief voor de ASPI geschreven. 

In de spiritualiteit heb ik mijn zoektocht, of heeft de zoektocht mij? Ik weet het niet zo goed. En zo liep mijn pad enkele maanden geleden langs de vraag, wie ben ik? Vervolgens volgde er veel lezen, luisteren, leren en een cursus. Toen werd het stil. Een stilte vanuit het besef dat alles wat ik zou zeggen onzin zou zijn.

Soms is er een tijd van verwerken van de opgezogen informatie. Soms doorzie je dat het geen toegevoegde waarde heeft te spreken. Niet dat er niets gebeurde in de achterliggende periode, er was geen enkele behoefte daarover te spreken.

En dan lijkt er zomaar sprake van een doorbraak. Tijdens een sessie waarin mijn aura werd behandeld kwam vastzittende energie weer los. Het thema waarmee ik worstel werd uitgebreid besproken tijdens een les van het jaar van de Ziel. Een jaar eerder was het een en ander ook los gekomen, ik bleek toen niet in staat het probleem uit te werken. Mijn docente adviseerde, zorg dat het niet implodeert. In mijn woorden, ga er doorheen zodra het gaat stromen.

blog6Afbeelding: emoticon Android.

Waar ik mee worstel? Actueler dan ooit. Ik heb een enorme weerstand tegen autoriteit, onrecht, politiek. Een welvaartsziekte. En de timing deze keer was perfect. In aanloop naar de Amerikaanse verkiezingen, kwam deze aversie in zijn volle glorie los. Ja, ik voelde de boosheid. Nee, niet het feit dat de Amerikanen de keuze maakten die ze maakten, meer het algehele gekloot, gedraai en gemanipuleer. En het internationale karakter van de leugen. Hoe kun je sowieso als Amerikaanse politiek missen wat er onder het volk leeft, als je dagelijks al het e-mail verkeer en telefoongesprekken ongevraagd opslaat en doorspit van dat zelfde volk? De laatste dagen volgde ik de media meer dan ik normaal doe. En als ik de journalistiek moet geloven zijn we in een crisis beland.

Tussen alle onzin over deze crisis, kan nog best een column van mijn hand. Crisistijd is een mooi moment voor onderzoek. Wat is er aan de hand? En dan geen onderzoek naar de vraag: wat is er aan de hand in de wereld? Integendeel, wat is er aan de hand met mij? Dit is een mooi moment voor zelfonderzoek. Waarom maak ik me zo boos om politiek? Wat zegt dat over mij? Welk deel in mijzelf is niet compleet en wordt geraakt?

Ik heb in mijn spirituele dagboek notities bijgehouden. Die ik met jullie wil delen, het gaat me daarbij niet om de absolute waarheid.

Het gaat me eerder om het recept voor zelfonderzoek:

Wat gebeurt er in de politiek? Volgens mij willen mensen in de politiek de wereld naar de hand zetten. Wat in mij is daarvan de spiegel, het tegenovergestelde? Als ik me erger aan mensen die de wereld naar de hand zetten, probeer ik dan in feite niet de wereld naar mijn hand te zetten?

Dualiteit komt voort uit de wil de wereld naar je hand te zetten, of iets niet te willen.

Volgens diverse spirituele leraren kunnen mensen die anderen niet accepteren, zichzelf niet accepteren. En ik heb de neiging anderen soms af te snauwen, omdat ik het gedrag dat ze vertonen afkeur.

In het zelfonderzoek, wat is de juiste vraag die daar bij hoort? Een goede vraag is volgens mij, wat is de behoefte die daar onder ligt?

In het afkeuren van het gedrag van de ander zit de veronderstelling dat ik altijd alles goed zie, begrijp en doorleef. Daarin ontbreekt volgens mij de liefde waarmee het universum iedereen haar eigen lessen laat leven. Met het doel om de vraagstukken van het leven op te lossen. Zonder vraag is er immers geen antwoord.

Terug naar mijn kernvraag: waar ligt de basis dat ik sommige mensen afsnauw op basis van de keuzes die ze maken? Is dat het gevolg van het negeren van gevoelens en gedachten dat ik hetzelfde zou willen doen? Is het afgunst? Nee, zo voelt het niet. Volgens mij is het de veronderstelling de dingen doorzien te hebben. En het is nutteloos je bezig te houden met zaken die niets opleveren. Een kuil graven en daarna weer dichtgooien. Wat is daar dan weer het spiegelbeeld van? Daaruit vloeit voort dat het net zo nutteloos is je druk te maken om een probleem dat je zelf al hebt opgelost, maar een ander niet. Daarin zit dat je jezelf en anderen wil behoeden voor de zinloosheid van de dingen en er daardoor juist in blijft hangen.

blog 6-1 Foto: © C.G. (Karin) Groot.

Wat is daarin dan de boosheid die ik voel? Wellicht is dat het besef van de pijn en moeite die je op weg naar je inzicht bent tegengekomen. Wat is er erg aan die zinloosheid? Wat is er erg aan de waanzin? Zinloosheid en de waanzin maken het bestaan zelf zinloos. Ze laten zien dat IK, niets voorstel in het grote geheel. Dat de veronderstelling dat ik gelijk ben aan mijn denken, onzin is. Als de wereld één ding duidelijk maakt is dat alles niet draait om mij alleen. En zeker niet om mijn gedachten. Dit is een analyse op het mentale niveau.

Op gevoelsniveau, is het vraagstuk daarop ook te benaderen?

Het afsnauwen van anderen omdat ze andere keuzes maken komt ook vanuit een superioriteitsgevoel. Wat is dat dan? Volgens mij is dat de behoefte van waarde te zijn. De behoefte van betekenis te zijn. En daarbij meet ik mijn eigenwaarde blijkbaar af aan anderen.

Misschien heb jij dit al lang doorzien en zit je met een glimlach te lezen. Tja, op het gebied van zelfonderzoek ben ik een beginner, morgen eens kijken of deze conclusies dan ook nog geldig zijn.

Irene Suis Hakjes

Deze column is een verslag van mijn persoonlijke zoektocht in de wereld van spiritualiteit. Daarmee geef ik vorm aan mijn eigen waarheid. Voor de zoektocht naar jouw eigen waarheid ben je zelf verantwoordelijk. Ik wens je alle goeds bij die zoektocht.

Planning

Reïncarnatietherapie (bijscholing)

Deze lessen zijn bedoeld als: - aanvulling op h... Lees meer »